Otizm toplumsal etkileşimde ve iletişimde nitel bozulma, davranış, ilgi ve etkinliklerde sınırlı basma kalıp ve yenileyici örüntülerin olması bu belirtilerin üç yaşından önce başlamış olması ile tanımlanmaktadır. Nedenleri ile ilgili birçok araştırmalar yapılmış olmasına rağmen özgül bir neden üzerinde mutabakata varılamamıştır. Tanıyı almış çocukların farklı özellikler göstermesi ve bu gurubun hetorojenliği çalışmalarda ortak bir görüşte birleşmesini güçleştirmektedir. Aile tutumları doğrudan etken değildir.
Zeka geriliği olması şart olmamakla beraber dışarıdan aile açısından engel olacak ve bu yeti kaybını fark ettirecek olan ortak özelikler şunlardır;

• Anlam kavramının eksikliği
• Detaylara öncelik tanımada sınırlı yetenekle birlikte detaylara aşırı odaklanma
• Dikkat dağınıklığı
• Somut düşünme
• Fikirleri birleştirmede zorluk, güçlük,
• Düzenlemelerde ve bir sıra izlemede zorluk
• Genellemede zorluk
• Durum ve olgulara uyumsuz duygusal tepkiler
• Göz kontağı kurmada ve bunu sürdürmede güçlük
• Kendisinin veya yakın çevresindeki değişikliklere başka bir değişle rutinlerinin bozulmasına orantısız tepki verme.
• Hayali oyun, taklide dayalı oyunları oynamada güçlük

Sözel becerileri,buna bağlı olarak ta sosyal becerileri diğer beceri alanlarına(kaba motor,ince motor,el-göz koordinasyonu ,görsel algılamayı ve görsel belleği kullanmayı gerektiren beceriler) nazaran oldukça geridirler.Başka bir değişle temel beceri alanlarında büyük farklılıklar gözlenmektedirler.
Özgül bir ilaç tedavisi yoktur. Ancak spesifik alanlarda müdahale etmek amacıyla ilaç kullanılabilmektedir.Son zamanlarda bilinen en etkili müdahale yöntemi çocuğun ayrıntılı değerlendirmesinden sonra çocuğun özgül bir özel eğitime tabi tutulmasıdır.Özel eğitimin kapsamı otizme özgü tablo göz önünde bulundurularak oluşturulmaktadır.