Bu tanı ismi ile uyumlu olarak temelde iki alanda belirgin semptomların olması ile tanımlanmaktadır. Bu alanlar dikkati toplamda güçlük ve dürtüsellik ,motor hareketliliktir.Tanı konulurken gözünde bulundurulan kriterler semptomların yaş normlarının ve ülke kültürünün normlarının dışında yer almasıdır.Yaygın görüşün aksine DEHB yaşam boyu süren ve zaman içerisinde kendiliğinden yok olmayan fakat uygun zamanda uygun bir müdahale ile olumlu ve çarpıcı sonuçlar alınabilen bir bozukluktur. Nedenleri ile ilgili olarak yapılan araştırmalar genetik, nörofizyolojik ve çevresel etmenler üzerinde yoğunlaşmıştır. Üzerinde önemle durulması gereken bir nokta da tanım içerisinde yaşıtlarından zeka bakımından bir gerilik taşımasının gerekli olmadığı. Bazı durumlarda DEHB tanısı almış çocukların başka tanılarda aldığı görülmüştür fakat DEHB zeka geriliği ile eş anlamlı olarak kullanılmamalıdır.

Bu tanı ile ilgili birçok bulgunun ortaya çıkmış olması ile birlikte bir konsensusa varılmamıştır. Ailenin bu tanının oluşmasında doğrudan etken olmadığı fakat olumsuz anne-baba tutumu ile tablonun ağırlaşabildiği bilinmektedir. DEHB en yaygın kullanılan ilaçlar uyarıcı gurupları ilaçlarıdır.Bu ilaçlar dikkat ve konsantrasyonun sürekliliğini sağlamak üzere kullanılmaktadır.İlacın kullanılması ile tanı almış çocukların yoğun olan enerji ve dağınık olan dikkatlerini daha kolay kontrol etmeleri beklenmektedir.Dikkatini daha kolay yönlendiren çocuğun uygun bir müdahale programı ile uygun davranış paternlerini sergilemesi beklenmektedir.