insan hakları kısa bir tarihçesi yönetmelik

The Universal Declaration of Human Rights in 1948 did not emerge from a vacuum. İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi ve 1948 yılında bir boşluk ortaya vermedi. It was presented as the latest in a series of acts, covenants and declarations aimed at securing certain rights for citizens in various countries. Bu eylemler bir dizi son olarak sunuldu, sözleşmelerine ve bildirimleri çeşitli ülkelerde vatandaşlar için bazı haklar güvence altına amaçladık. These acts, covenants and declarations — which are usually traced back to the English Magna Carta of 1215 have almost always emerged as strategic responses to social and political upheaval. Bu eylemler, sözleşmelerine ve bildirimleri - genellikle geri İngiliz Magna Carta 1215 e kadar takip neredeyse her zaman sosyal ve siyasi çalkantı stratejik yanıt olarak ortaya çıkmıştır. The Magna Carta was signed by King John merely to serve as a pact between the king and his unhappy barons, and was not in any respect intended to serve as a declaration of rights for all citizens, but its very necessity reflected the uncertainty of the times. Magna Carta Kral John tarafından sadece kral ve onun mutsuz baronlar arasında bir anlaşma olarak hizmet vermeye imzalandı ve herhangi bir saygı tüm vatandaşlar için haklarının bir deklarasyon olarak değil, hizmet için onun çok ihtiyaç kez belirsizlik yansıyan amaçlı değildi . The English Bill of Rights of 1688—89 — which was the first document to use the language of 'rights' and which introduced the system of free elections — was merely intended to ensure that royal absolutism was firmly dissolved in favor of the monarch's accountability to Parliament. İngiliz Haklar 1688-89 of - İlk belge 'hakları' ve özgür seçimlerin sistemi getirilmiştir dil kullanmak olmuştur - sadece sıkıca hükümdar's hesap için lehine çözülmüş olduğunu kraliyet mutlakiyet sağlamak için tasarlandı Parlamento. Thus, the rights it gave were to Parliament, not the people.3 Nevertheless, these events were significant in so far as they influenced the establishment of the idea of the rule of law. onlar hukukun üstünlüğü fikrinin kurulması etkiledi olarak Böylece, hak Parlamentoya vardı değil people.3 Bununla birlikte, bu olaylar önemli şimdiye kadar vardı verdi.

Of greater significance, perhaps, were the American Declarations of 1776—1789, and the French Declaration of the Rights of Man and the Citizen of 1789. daha önemli ki, belki de, 1776-1789 Amerikan Bildiriler ve Fransız Hakları Bildirgesi İnsan ve Yurttaş 1789 vardı. Once again, these historical documents were drafted and signed in the aftermath of great social and political upheavals, bloody revolutions designed to bring to an end colonial rule, in the case of America, and the absolute monarchism of the ancien régime, in the case of France. Bir kez daha, bu tarihsel belgeler hazırlanan ve büyük bir toplumsal ve siyasal ayaklanmalar, kanlı devrimler sona sömürge yönetiminden getirmek için tasarlanmış ardından imzalanan, Amerika örneğinde, ve "eski rejimin mutlak monarchism, halinde Fransa. Both Declarations upheld the existence of inalienable rights as an absolute truth, drawing on the philosophies of Locke and Kant, and Rousseau's concept of the general will. Her iki beyanları mutlak bir hakikat olarak, Locke ve Kant ve felsefeler üzerinde çizim ve genel irade Rousseau'nun kavramı vazgeçilmez haklarının varlığını onayladı. As Cassese rightly points out, the language of the American and French Declarations is rooted in a particular model of 'man' and society. Cassese haklı olarak, Amerikan ve Fransız Bildiriler dilini işaret ettiği gibi, belli bir model köklü bir 'insan' ve toplum. 'For those Declarations', he writes, “man”.., is worthy of... 'Için bu beyanları', diye yazıyor, "man" .., layık olduğu ...